به نظر من خوب بودن در تمام آدم ها نسبی است.
هیچ کس آدم کاملا خوبی نیست مگر انسان کاملی که از هر نظر با دیگران فرق میکنه.
اینکه یه نفر عاشق یکی میشه و اون رو متمایز از دیگران می دونه خطاست، چون آدم ها نسبت به هم برتری خاصی ندارن
اگر دلیلِ عشق متمایز بودن اون فرد از دیگران باشه بهترین کسی که میشه عاشقش بود، انسان کاملِ.
برچسب:
نویسنده: سپیده رضاپور